Escola galega da paisaxe

O especialista alemán asesora á fundación Juana de Vega para «coser» a vila ao novo e descomunal accidente xeográfico

Rodeado de novos alumnos e aínda sorprendido pola dimensión do lago que mergullou o oco da mina das Pontes, Tilman Latz móvese polo pazo oleirense onde ten a súa sede a fundación Juana de Vega . Os enxeñeiros e arquitectos que participan no máster escoitan con interese os consellos dun especialista na recuperación de espazos degradados que xa deixou pegada no medio mundo.

-O proxecto das Pontes apoiouse en experiencias alemás que sen dúbida coñece. ¿Que lle pareceu o que viu nas Pontes?

-Hai varios detalles que fan este proxecto distinto dos lagos que hai ao redor de Berlín. En Alemaña, os chans son moi arenosos. Tamén hai diferenzas na topografía: alí os lagos están en espazos chairos, mentres que aquí existe un relevo moi importante. Pero a gran diferenza é que alí non chove tanto como aquí. O que nas Pontes conseguiuse en catro anos, en Alemaña consumiría unha xeración.

-Vantaxes da pluviometría...

-Si, é unha vantaxe. Como as arxilas brancas que aquí se aplicaron para selar a mina. Por iso teñen unha calidade da auga tan boa. En Alemaña a situación é máis complicada. Aquí dispoñen dun relevo moi aproveitable. É un reto.

-¿Por onde van entón os seus consellos?

-O primeiro é traballar con visión de futuro. Non se pode aplicar unha solución que funcione nun ano ou dous. É moi importante preservar a contorna e, aínda que agora se apliquen algunhas medidas ríxidas, en dez ou quince anos terían que ser suavizadas para que a xente do pobo poida chegar ao lago con naturalidade.

-En Alemaña, algúns destes lagos convertéronse en complexos de lecer moi visitados. Aquí, con todo, o lago está relativamente preto de praias marabillosas...

-Temos que pensar en positivo e mirar ás cousas que fan único este lago. Son augas doces, máis tranquilas que as do mar, con outras posibilidades.

-En calquera caso, sempre quedará a central térmica, unha imaxe que se combina mal co resto da contorna.

-Iso tamén hai que velo en positivo. É a propia central a que singulariza o lago e a súa presenza supón un reto maior. Ata esas enormes máquinas que deberían conservar. Todo iso fala da historia do lugar. O propio pobo das Pontes é como é grazas á central. Moitas veces rexeitamos o que non comprendemos. O que hai que pensar é que podo facer para aproveitar a central. Hai múltiples recursos. Non se, realizar proxeccións sobre ela, pintala... Na conca do Ruhr, as centrais seguen funcionando e a xente segue vivindo preto delas. Si, é unha vantaxe.

-Así que ocultala paisajísticamente non é unha opción.

-En absoluto. Toda a zona, da central ao vertedoiro, que está totalmente revegetada, ten unhas enormes potencialidades paisaxísticas.

-¿Visitara antes Galicia?

-Lamentablemente só unha vez. Estiven en Compostela.

-Seguramente ninguén lle falou do feísmo.

-[A conversación desenvólvese en inglés e o tradutor tarda un intre en intentar explicar o concepto de feísmo]. Xa, xa. Bo, é certo que ven algúns contrastes, pero é un problema que se dá en todo o mundo. A solución é traballar para que a nosa contorna sexa un pouco máis belo.

Fuente: La Voz de Galicia